نوشته‏هاي زينب كوچولو

شعري براي خاله

زينب — Sat, 12 Apr 2008 22:02:00 GMT

امروز نظر خاله رو تو وبلاگم ديدم. همون خاله‌اي كه توي اردو همش پيشش بودم. من دلم خيلي براش تنگ شده. اي خدا چه كار كنم...

سلام خاله؟ خوبي؟ برام نوشتي كه شعر بز بز قندي رو مي‌خواي ياد بگيري باشه الان برات مي نويسم. ولي خيلي زياده من فقط يه كمش رو برات مي‏نويسم:

بزي بود و سه بچه داشت اونها رو خيلي دوست مي‌داشت

شنگول و منگول زرنگ حبه انگور قشنگ

شيطون و بازيگوش بودند اندازه يه موش بودند

چاق و قشنگ و تپلي خوشگل بودند و لپ گلي

بچه‌هاي با ادبند هم خوب و هم مودبند...

خوشت اومد؟ خوب بود؟ بقيه شعر رو بعدا برات مي‌نويسم. راستي خاله مگه قرار نبود با من چت كني؟ يادت رفته؟ چرا اينقدر زود فراموش كردي؟

تازه من مي‌خواستم عكسهاي اردو رو اينجا بذارم، ولي سي‌دي عكسها رو يه آقاي ديگه برده خونه‌شون. قول مي‌دم هر وقت عكسها رسيد، من هم عكسامو بذارم تو وبلاگ. اين هم عكس‏هاي من و دوستام كه بقيه از من گرفتند.

هيات مهد كودك

زينب — Wed, 27 Feb 2008 23:24:00 GMT

امروز، روز اولي بود که به مهد کودک مي‏رفتم. خيلي به من خوش گذشت. سه تا دوست خوب هم پيدا کردم. اسم يکي سارا و يکي هم فاطمه بود. اسم اون يکي رو فراموش کردم. وقتي ظهر، مامان اومد دنبالم ، خانم مربي بهش گفت ما بعد از ظهر هيات داريم، اگر دوست دارين، زينب رو هم بيارين. من هم خيلي دوست داشتم که به هيات مهد کودک برم. براي همين هم بعد از ظهر آماده شدم و دوباره برگشتم به مهد کودک. هيات از جلوي مهد کودک حرکت کرد و ما رفتيم توي خيابون. پسرها زنجير مي‏زدند و دخترها هم پشت سرشون حرکت مي‏کردند و مي خوندند: واي حسين کشته شد. من هم با بچه‏ها مي‏خوندم...

جشن تولد من

زينب — Tue, 18 Dec 2007 20:58:00 GMT

چند روز پيش، جشن تولد من بود. بابا كه طبق معمول اصلا يادش نبود. ولي مامان و بقيه خيلي زحمت كشيدند و يه جشن كوچيك گرفتند. خاله ها و دايي ها و بقيه بچه ها هم كلي هديه براي من خريده بودند. خلاصه خيلي خوش گذشت. ولي امروز يه چيزي يادم اومد كه براي همين هم زود اومدم و به مامانم گفتم كه اين مطلب رو بنويسه. اون هم اينكه بعد از چند روز تازه يادم اومده كه وقتي رفتم پيش بابام تا منو بوس كنه، نمي دونم چرا بهم نگفت دخترم تولدت مبارك؟! مامان مي گه بابا بهت گفته ولي حتما يواش گفته كه تو متوجه نشدي. ولي من حواسم بود.بابا اصلا هيچي نگفت! ... ولي اشكالي نداره. مي دونم الان كه بابا از اون دور دورا اين رو بخونه دلش مي سوزه و ناراحت ميشه. آخه الان اينجا نيست. ديشب بود كه زنگ زد و با من صحبت كرد. مامان ميگه بايد دوبار همه انگشتامو يكي يكي بشمرم و ببندم تا يه روز بابام برگرده خونه! راستي اين دفعه كه داشت مي رفت براي اينكه گريه هاي منو نبينه از ظهر با من خداحافظي كرد و منو گذاشت خونه مادربزرگ و تا شب منو ديگه نديد. شب هم كه سوار قطار شد و رفت....

سلام

زينب — Sun, 16 Sep 2007 14:00:00 GMT

بعد از چند سالي كه توي اون خونه قبلي، زندگي كردم و هيچ كسي رو هم نداشتم كه باهاش بازي كنم، اومديم توي اين شهر و پيش فاميلامون. نمي‏دونين چقدر خوشحالم. به خاطر همينه كه چند ماهه هيچي ننوشتم. چون اصلا خونه نيستم كه چيزي بنويسم. من هميشه خونه مادربزرگمم و دارم با فاطمه و زهرا بازي مي‏كنم. خوب شما بگين، من چه جوري اونها رو رها كنم و بيام پيش بابا و ازش بخوام يه چيزي براي وبلاگم بنويسه؟! ها؟

جدايي!

زينب — Mon, 14 May 2007 17:38:00 GMT

ديروز من و مامان رفتيم خونه پدربزرگ ولي بابا نمي‌تونست بياد. براي همين هم تا كنار اتوبوس اومد و با ما خداحافظي كرد. من فكر نمي‌كردم كه اينقدر دلم براش تنگ بشه. وقتي اتوبوس حركت كرد، از پشت شيشه نگاش مي‌كردم. بعد از اون هم تا يه ساعت با هيچكس حرف نزدم. امروز خونه بابا‌بزرگ، يهو ياد بابا افتادم و به مامان گفتم: ميدوني امروز چه روزيه؟ مامان گفت: نه! من هم گفتم: روز جدايي من و باباست! بعد همه زدند زير خنده! آخه براي اونا اين حرف خنده‌دار بود ولي براي من نه! چون كه دلم خيلي براش تنگ شده. البته بابا قراره چند روز ديگه بياد پيش ما. خدا كنه اين چند روز زود بگذره!

خدا كجاست؟

زينب — Mon, 30 Apr 2007 21:42:00 GMT

مامان امروز مي‌گفت خدا آدمهاي بد رو دوست نداره. گفتم : مامان! خدا چه جوري آدمهاي بد رو مي‌شناسه؟ مامان گفت: خب خدا همه آدمها رو مي‌شناسه. مي‌دونه كي كارهاي خوب مي‌كنه و كي كارهاي بد. باز هم پرسيدم: خوب آخه چه جوري؟ چه جوري خدا همه آدمها رو مي‌بينه؟ مامان خنديد و گفت: مي‌دوني چيه؟ خدا اون بالاست. از بالاي آسمونها مي‌تونه همه آدمها رو ببينه. من هم يه دفعه بالا رو نگاه كردم و داد زدم: خدا خدا! مامان بازم خنديد و گفت: براي چي داد مي‌زني؟ بهش گفتم: خب مي‌خوام خدا صدامو بشنوه. مي‌خوام باهاش حرف بزنم. بهش بگم كه من بچه خوبي‌ام و كارهاي بد نمي‌كنم. مامان به من گفت: لازم نيست كه داد بزني، اگه يواش هم صداش بزني، باز هم صداتو مي‌شنوه. چون خدا بهت نزديكه. من از حرفهاي مامانم گيج شده بودم. آخه همين الان به من گفته بود: كه خدا اون بالاست! گفتم مامان. چرا خدا ما رو مي‌بينه ولي ما اونو نمي‌بينيم. چرا صداي ما رو مي‌شنوه ولي ما صداشو نمي شنويم؟ اينقدر ازش سوال پرسيدم كه حوصله‌اش سر رفت و گفت: من نمي‌دونم برو از بابات بپرس. ولي بابا هم مثل مامان، نتونست جوابمو بده. هر دو تاشون فقط به من گفتند كه اگه بچه خوبي باشي، خدا با تو حرف مي‌زنه و تو هم صداشو مي‌شنوي. به خاطر همين هم من مي‌خوام بچه خوبي باشم.

راستي يادم رفت كه از آقاي مجاهد تشكر كنم. چونكه ايشون زحمت كشيدن و وبلاگ منو ساختن. دستشون درد نكنه.

خرس برادر!

زينب — Sun, 15 Apr 2007 19:05:00 GMT

من هميشه پولهامو جمع مي كنم و اونها رو مي‌ريزم توي قلكم. بعد هر وقت كه بابا مي‌خواد بره بيرون، بهش ميدم و ازش مي‌خوام كه برام يه چيزي بخره. راستشو بخواين، دوست دارم هروقت كه بابا برمي‌گرده خونه، دستش پر باشه و يه عالمه چيز برام خريده باشه. مثل بيسكوييت و شكلات و بستني. بعضي وقتها هم از بابام مي‌خوام كه برام سي‌دي كارتون بخره. ولي بابا هربار فقط يه چيز برام مي‌خره. چونكه مي‌گه آدم نبايد همه پولهاشو يه دفعه خرج كنه. خودشو نميگه، كه يه دفعه همه پولهاشو تموم مي‌كنه! ... ديروز وقتي بابا اومد خونه، ديدم كه يه سي‌دي خريده. كارتون «خرس برادر» باور كنين از ديروز تا حالا 5 دفعه اونو نگاه كردم. اصلا هميشه عادت دارم كه يه كارتون رو روزي چند بار نگاه كنم. اين كارتون هم مثل بقيه، خيلي قشنگ و جالب بود. شما هم اگه بچه كوچيك توي خونه‌تون دارين برين براش بخرين. اگه هم ندارين براي خودتون بخرين و نگاش كنين. مي‌دونين چيه، آخه من اينقدر كارتون نگاه مي‌كنم كه به بابا و مامان اجازه نمي‌دم كه تلويزيون نگاه كنن، براي همين هم اونا اول خيلي غر مي‌زنن ولي وقتي يه كم از كارتون رو نگاه مي‌كنن، ديگه يادشون مي‌ره كه چي مي‌خواستن و كنارم مي شينن و تا آخرش نگاه مي‌كنن!

راستي من دفعه قبلي كه اسم دوستامو نوشتم، يادم رفت اسم همه رو بنويسم. براي همين هم بعدا دوستاي ديگه گفتن چرا اسم اونها رو ننوشتم. آخه من اينقدر دوست پيدا كرده بودم كه نمي‌تونستم اسم همه اونها رو بنويسم. اگه يكي يكي اسمشون رو مي‌نوشتم، مي‌شد سه تا اتوبوس!!

دوم شدم!

زينب — Thu, 05 Apr 2007 12:24:00 GMT

ديدين؟ نگفتم كه بابام دوست نداره وبلاگم معروف بشه؟ ديشب كلي ذوق كردم وقتي مامان به من گفت وبلاگت اول شده! خوشحال بودم كه اين همه دوست پيدا كردم و اينهمه نظر براي من نوشتند. مامان همه اون نظرات رو برام خوند. خيلي دوست داشتم بشينم و با همه دوستام حرف بزنم ولي مجبور بودم برم بخوابم. صبح كه بيدار شدم ديدم همه چي عوض شده! مامان به من گفت كه الان وبلاگت دوم شده! خيلي ناراحت شدم. آخه ناراحتي هم داره ديگه. من مي‌دونم همه چي زير سر همين باباست. اصلا ديشب معلوم بود...

ولي مي‌دونين چيه؟ من بابامو خيلي دوست دارم. حتي وقتي هم كه منو اذيت مي‌كنه بازم دوستش دارم. اونم منو خيلي دوست داره. براي همين هم، هر وقت بابام منو دعوا مي‌كنه و با من قهر مي‌كنه، من خودم زود مي‌رم ازش معذرت خواهي مي‌كنم و باهاش آشتي مي‌كنم.

مباركه!!

زينب — Wed, 04 Apr 2007 22:29:00 GMT

وقتي چند روز پيش اون حرف رو درباره بابام زدم خيلي از دوستام از من طرفداري كردن. بابام خيلي كلافه شده بود. امروز هم از شانس بد من، قهر كرد و گفت ديگه نمي‌رم توي اينترنت. تا اينكه امشب خسته شد و رفت توي اينترنت. من و مامان هم رفتيم كنارش نشستيم. مثل هميشه! بابا، اول از همه وبلاگ خودش رو باز كرد. بعدش هم وبلاگ مامان رو. ولي نمي‌دونم چرا، اصلا وبلاگ منو باز نكرد. بعدش هم رفت كه نظراتش رو بخونه. يهو مامان داد زد كه زينب! بابا كه ترسيده بود، گفت زينب چي؟ مامان گفت: وبلاگ زينب برگزيده شده! بعدش هم بابا مجبور شد كه وبلاگ منو بياره. اوه خدايا، چقدر بازديد؟ چقدر نظر؟ من حسابي خوشحال شده بودم. مامان نظرات رو برام ‌مي‌خوند و من خيلي ذوق مي‌كردم. ولي نمي‌دونم چرا بابام زياد خوشحال نبود؟ فقط يه بار گفت بيچاره آقاي مدير!

واي از دست بابا!!

زينب — Mon, 02 Apr 2007 22:28:00 GMT

نمي‌دونم من از دست بابام چكار كنم؟ اون وقتا كه سرش توي وبلاگ خودش بود و كاري به من نداشت. الان هم كه مجبور شده براي من يه وبلاگ بزنه، باز هم به من كاري نداره. بهش مي‌گم بابا اين همه وقت كه توي وبلاگ خودت هستي، خوب يه كمي هم به من اجازه بده كه برم و به وبلاگم سر بزنم. بابا هم مي‌خنده و مي‌گه آخه بچه فسقلي تو رو چه به اين حرفها! خودم هر وقت بي‌كار شدم مي‌رم و به اون سر مي‌زنم. اصلا اين بابا هميشه عادت داره كه منو مسخره كنه. نمي‌دونه كه من ديگه بزرگ شدم. اگه من كوچيك بودم كه اين همه آدم به من نظر نمي‌دادن. تازه خيلي‌ها هم مي‌رن توي وبلاگ بابا، حال منو مي‌پرسن. به خاطر همينه كه اعصاب بابا به هم ريخته. حسوديش مي‌شه. آخه دلش خوشه كه يكي به اون نظر داده. بعد كه مي‌ره و نظرات رو مي‌خونه، مي‌بينه كه اون پيام در مورد منه و يكي از دوستام حال منو پرسيده.

من و دوستام

زينب — Tue, 27 Mar 2007 13:12:00 GMT

ديگه از موندن توي خونه خسته شده بودم. دوست داشتم كه بابا و مامان منو يه جايي ببرند. آخه ما يه جايي زندگي مي كنيم كه زياد از خونه بيرون نميايم. اين بابا هم كه هرگز حوصله نداره منو ببره بيرون. يه روز به من گفت كه قراره بريم سفر. خيلي هم به من سفارش كرد كه بايد حرفهاشو گوش كنم و هرچي اون ميگه بگم چشم. من هم كه اينجور وقتها خوب مي دونم چه جوري بابارو راضي كنم، گفتم باشه باباي خوبم...

بابا و مامان فقط با من حرف مي‌زدن. ديگه خسته شده بودم. هي گير مي دادن به من: زينب اينور نرو، زينب اونور نرو. زينب بيا اينجا. زينب دست منو بگير. من هم كه تازه از خونه فرار كرده بودم شيطوني‌هام داشت شروع مي‌شد. بابا مي‌گفت زينب وقتي سوار اتوبوس شديم بايد قول بدي كه پيش خود ما بشيني. من هم قول دادم. ولي همين كه سوار ماشين شديم، كم‌كم يه نگاهي به همه انداختم و در يه چشم به هم زدن رفتم سراغ بقيه. با همه دوست شدم. بابا اينا آخر اتوبوس نشسته بودن. هي نگام مي‌كردن و به من اشاره مي‌زدن كه برگرد. من هم بي‌خيال اونا، مي‌رفتم سراغ دوستام. آخه مي‌دونين من خيلي زود با همه دوست مي‌شم. توي اتوبوسا هم با همه دخترا و پسرا دوست شدم. يكي بود كه من بهش مي‌گفتم «انرژي من». بيچاره بابام هر كاري كرد اسمش رو به من ياد بده، من ياد نگرفتم. عمو سوزنبان هم خيلي منو دوست داشت. هميشه با من حرف مي‌زد، بغلم مي‌كرد. سه تا دوست ديگه هم داشتم كه خيلي اذيتشون كردم. اسماشون فاطمه، اكرم و زهرا بود. اينقدر باهاشون حرف مي‌زدم كه سردرد گرفته بودن. بابا و مامان هي به من اشاره مي‌كردن كه دختر، بسه چقدر تو حرف مي‌زني...

يه روز رفتيم زيارت شهيدا، مامان ميگه، هويزه بود. داشتيم از خيابون رد مي‌شديم، من دست دوستامو ول كردم و رفتم وسط جاده كه يهو يه موتور از راه رسيد و محكم خورد به من و من افتادم. خيلي ترسيده بودم و گريه مي‌كردم. همه دورم جمع شدن. كفشم از پام دراومده بود و من تو اون حال و روز دنبال كفشم مي‌گشتم. بعد يه آقايي اومد منو بغل كرد و سوار آمبولانس كرد و بردن بيمارستان. بابام و عمو سوزنبان هم بودن. تا اونجا، عمو هي منو مي‌خندوند. من تكون نمي‌خوردم. وقتي رسيديم بيمارستان، دكتر منو معاينه كرد و گفت هيچيش نيست، همه شما رو سر كار گذاشته. بعد همه خنديدن...

همه داشتن بر‌مي گشتن. ولي بابا و مامان قرار بود همونجا بمونن. من كه تازه اين همه دوست پيدا كرده بودم، نمي‌خواستم از اونا جدا بشم. خيلي گريه كردم و رفتم تو بغل فاطمه. به مامان گفتم من مي‌خوام برم خونه دوستام و فردا بر‌مي‌گردم ولي همه مي‌خنديدن. نمي‌دونم چرا؟ مگه گريه يه بچه خنده ‌داره؟ اتوبوسا رفتن و منو نبردن. خيلي ناراحت بودم و دوست داشتم بازم گريه كنم. يه بار بابام سرم داد زد و من كه خيلي دلم تنگ شده بود زدم زير گريه. بابا هم از من عكس گرفت. شايد بابام يه روز عكسامو بذاره اينجا...

سلام

زينب — Mon, 26 Mar 2007 22:32:00 GMT

سلام. من زينب دختر آهستان هستم. وقتي به اتفاق پدر و مادرم در اردوي از بلاگ تا پلاك شركت كردم، همه از من خواستند كه من هم يه وبلاگ بزنم. من خيلي فكر كردم و بالاخره تصميم گرفتم كه دل دوستان رو نشكنم و يه وبلاگ جالب تهيه كنم.